Memento Pater Joachim, door Vicaris Vroemen

Gepost in Munstergeleen

MEMENTO PATER JOACHIM van der HEIJDEN…PATER PIERRE…. (uitgesproken voor de Absoute op 3 juli 2007-Munstergeleen)

Door Frans Vroemen, vicaris.

Gaarne wil ik U allen het medeleven overbrengen van onze bisschop Mgr. Frans Wiertz…nu op dit droevige moment,bij dit grote verlies…U allen,die hier bent vanuit uw band met Pater Pierre….familieleden, medebroeders Passionisten, vereerders van Pater Karel, parochianen, collega’s…en heel bijzonder U, die hem mochten ervaren in liturgie en pastorale ontmoeting.Ik sluit mij bij dit gebaar van de bisschop aan.

Er is al veel gezegd over de rol van pater Pierre t.a.v. pater Karel . En dat was een hele grote.Wij zijn hem daar dankbaar voor. Maar daarnaast mocht ik hem vele,vele jaren ontmoeten in zijn werk “als pastor voor de woonwagenbewoners” en”als pastor van het Huis van Bewaring “ te Maastricht en –natuurlijk – in zijn pastorale werk hier in Munstergeleen. Juist daar,waar hij de werken van barmhartigheid in praktijk bracht….en hoe….Ik vroeg hem geregeld om ook in opleidingen iets over zijn inzet te vertellen. Warempel..hij deed dat zo,dat menigeen zei:”Was ik maar in een woonwagen geboren…Prachtig,die cultuur,die geloofs- en devotiebeleving…die vrijheid.. ..die familieband.”. En hoe je niet beter en geloofwaardiger God present kunt stellen dan door dat glas water,dat bezoekje in de gevangenis…Hij bracht mensen – ook in hun gebrokenheid - zo naar voren…met waardigheid…op weg naar heelheid…als groep en als persoon…altijd het positieve benadrukkend . (Pater) Pierre,jij had het vermogen om “leven en geloven”op een eenvoudige,zinvolle wijze bij elkaar te brengen , om “het heilige het alledaagse” te laten doordesemen en omgekeerd.Daarom zijn de mensen hem blijven zoeken…in verdriet…in vreugde…In gebaren en in symboliek vond hij altijd weer de goede woorden om het Mysterie van onze bevrijdende en verzoenende God ter sprake te brengen .Dat is niet makkelijk in onze cultuur van meetbaarheid. Zo wordt “geloven” kracht tot leven,licht in het leven. Dichtbij en herkenbaar. “Pastorale zorg op maat” zouden we in onze tijd zeggen….als de Goede Herder,die meeleeft en mede lijdt..met zijn schapen. Zijn “geloven en priester zijn” hebben velen als een zegen, als een beschermende handoplegging ervaren. Dat voltrok zich vaak via non-verbale communicatie tussen God en de betrokkene en hij als bruggenbouwer . Hem kennende zal hij nu zeggen : “ Als het al zo mocht zijn – ook naast en in mijn zwakke kanten – dan ben ik God dankbaar ,want het is allemaal “Gave”, genade aan mij”. “ En hij zal Hem dank zeggen.Daarom: In jouw naam , Pierre, en met woorden van Nico Tromp (MSC) het volgende gedicht (n.a.v. psalm 50): Dankbaarheid…. Uit aandacht kiemt de dankbaarheid.. verdiep u in uw vele gaven zij vielen u niet toe na pijn en strijd en niet na dulden noch na draven

Hetgeen u eigen lijkt is u geschonken niets komt u toe als recht ’t talent waardoor je hebt geblonken heb je geleend jij uitverkoren knecht

Geef het terug aan Hem de grote gever laat dankbaarheid je offer zijn zo wordt je geen verbeten strever zult zo bevoorrecht als een boffer zijn

Je geeft terug al wat je hebt ontvangen en je voldoening wordt er groter door je deelt met anderen wat zij verlangen dan zingen we eensgezind Gods lof in koor.

(Pater)Pierre,zo geef je terug ,wat je hebt ontvangen….in veelvoud….God dank voor jouw leven …en dat we je mochten ‘ontmoeten” en meemaken….mee zoeken en mee vinden… God dank voor de mooie momenten ,dat ik bij jou mocht zijn…in In Via…in Odilia..in Brunssum…en uiteindelijk in het Woonzorgcentrum “Oud Geleen”…..Het was geen makkelijke tijd,die laatste periode…de Goede Vrijdag van je leven…..Jij hebt het gered ,Pierre, vanuit en door je geloof ..vanuit en door Gods Zegenende Hand……….. Jij,Pater Pierre ..en Pater Karel….onafscheidelijk verbonden…..Rust in vrede………. Je leeft nu al door,zij het anders, in vele pelgrims, in groepen en personen, met wie je door pastorale zorg verbonden was….. In het spoor van Pater Karel – zo willen we je vragen – mogen we Jouw Zegenende Handen speuren.. wees onze voorspraak bij de levende God. Dank voor alles . Wat de dichter zegt,geldt zeker voor jou: ER IS VAN EEN DODE GEEN MOOIER BEELD DAN EEN LEVEND BEELD. ‘a Dieu….tot bij God.

Frans Vroemen, vicaris.