Preek Bisschop Wiertz bij dankviering heilige pater Karel Houben

Gepost in Munstergeleen

DANKVIERING HEILIGE PATER KAREL - PANCRATIUSKERK MUNSTERGELEEN 24 JUNI 2007

Talrijk zijn de beelden die aan ons geestesoog voorbijtrekken. Nu wij weer terugdenken aan die bijzondere zondag. Drie juni. Drie weken geleden in Rome. De heiligverklaring van Pater Karel van Sint Andries, Karel Houben. Misschien was u er zelf bij op dat drijfnatte Sint Pietersplein. Of anders volgde u de plechtigheid thuis op de televisie.

En dan vanmorgen keren wij als het ware uit Rome terug. En hebben wij ons begeven naar de geboorteplaats van deze nieuwe heilige: hier in Munstergeleen. Wij willen in deze parochiekerk God danken voor dit geschenk uit zijn hemel. Wij pelgrimeren dankbaar naar het geboortehuis van pater Karel; een geboortehuis dat sinds jaren uitgegroeid is tot een drukbezochte plaats van verering. Hier bracht Drieske van de Mulder, zoals hij in het dorp genoemd werd, zijn kinder- en jeugdjaren door. Op deze plek ontlook vanuit het vrome gezin waarin hij geboren was, zijn roeping.

Zoals ooit tot de profeet, kwam het woord van God tot hem: "Wees niet bang..., want Ik ben bij u...Ik leg hiermee mijn woorden in uw mond". En wellicht heeft ook de jonge Andreas Houben zich onwaardig gevoeld voor deze geweldige taak. Maar in Godsvertrouwen gaf hij zich gewonnen. "Naar iedereen tot wie Ik u zend, moet gij gaan en alles wat Ik u opdraag, moet gij hen zeggen". Die opdracht van Godswege nam hij gewillig aan. Hij verliet zijn vertrouwde omgeving. Nooit meer zou hij zijn geboortedorp terugzien.

Hij ging op weg naar waar de Heer hem zond. Een nieuw thuis vond hij door zijn intrede in de Congregatie van de Paters Passionisten. Aanvankelijk in België, daarna in Engeland, uiteindelijk in Ierland. Hij voelde zich sterk aangetrokken tot de spiritualiteit van deze religieuze Congregatie. Centraal in het geestelijk leven van de Passionist staat de bezinning op het lijden, de passie van Jezus Christus. In gebed en meditatie wilde de Passionist Karel Houben één worden met de Gekruisigde. En dan vanuit die verbondenheid de lijdende mens opzoeken. Hem troosten, bemoedigen, genezen.

De heilige Pater Karel vond hier de vervulling van zijn levensroeping. Christus navolgen in zijn zorg en mededogen met de mens in nood. Diens gelaat opnieuw terug herkennen in hen die onder zorgen en benauwenissen neergedrukt zijn. Het kruis van Christus opnieuw ontdekken in ieder die gebukt gaat onder de last van het leven.

Pater Karel kende maar al te goed die vele passages. Op elke bladzijde van het Evangelie zijn zij te vinden. Passages waarin beschreven hoe de Heer in niet aflatende liefde zijn naasten tegemoet treedt. Onze heilige had geen ander ideaal dan in de voetstappen juist van déze Jezus te treden. Hij wilde delen in Jezus' medelijden met de "afgetobde" mens!

Zoals Hij, zijn hand leggen op een schouder. Zegende handen op een hoofd. Vergezeld van een goed woord. In het sacrament vergeving uitspreken. Zo Gods goedheid doen gevoelen. En dat alles voortdurend vanuit die innige gebedsverbondenheid mét de Heer. Pater Karel wilde een herder zijn in het spoor van Jezus, de Goede Herder. Van Hem die "bij het zien van die menigte mensen door medelijden werd bewogen, omdat ze afgetobd neerlagen als schapen zonder herder".

Zo'n herder, zoals Jezus was, wilde hij zijn. En mensen wisten hem daarom te vinden. Met zeer velen dromden zij samen op de Mount Argus in Dublin. Met hún "ziekten en kwalen". Mensen voelden spontaan aan: in deze man Gods, in de heiligheid van zijn leven is de kracht van Gods heilige Geest werkzaam. De trekken van de Christus "door medelijden bewogen" werden in hem zichtbaar.

Bij zijn leven werd hij reeds als een heilige beschouwd. Ieder die hem ontmoette, ging van hem houden. En Hij hield van zijn mensen. Als "apostel van Christus" had hij op het einde van zijn leven de woorden van Sint Paulus kunnen herhalen: "Wij waren u zo innig genegen, dat wij u graag mét het evangelie van God ons eigen leven hadden geschonken; zo lief waart gij ons".

Zulk een ware liefde eindigt niet bij de dood. Het Paasmysterie van de Heer staat er borg voor. De liefde van Christus duurt voort ook na zijn Goede Vrijdag. Zijn lijden, zijn sterven dragen vrucht op de morgen van Pasen. Als de Levende blijft Hij ons nabij. Pater Karel mocht na zijn zalig afsterven ten volle delen in deze Paasoverwinning op de dood. Hij heeft het loon ontvangen van het eeuwige leven. Eén geworden met Christus in diens mede-lijden, werd hij nu ook één met Hem in zijn glorie.

Het verwondert dan ook niet dat direct na zijn dood zijn liefdevolle nabijheid zich opnieuw deed gevoelen. Vanuit de hemel van God. Een groot vertrouwen stuwde mensen naar zijn graf in Dublin, naar zijn geboortehuis hier in Munstergeleen. Zeker nadat in dit geboortehuis een kapel werd ingericht. En opnieuw, zoals tijdens zijn leven, kwam die stroom van pelgrims op gang. Velen zochten en zoeken nog steeds hun toevlucht bij deze heilige mens.

Vooral bij voorkeur weer allen die de littekens dragen van een leven verwond door zorg en leed. Elke bladzijde van het intentieboek in de kapel getuigt hiervan. Van dat enorme vertrouwen dat zo velen, ja steeds meer mensen in deze heilige stellen. Bladzijden vol met dringende vragen om uitkomst, om genezing. Maar evengoed ook gevuld met betuigingen van dank voor verkregen gunsten.

De heilige Pater Karel is een echte volksheilige geworden. Zoals hij tijdens zijn leven als man Gods ook midden tussen de mensen stond. Vooral de gewone, de eenvoudige mensen.

In zijn eigen grote eenvoud ging zijn liefde vooral naar hen uit. Zij vonden bij hem rust en innerlijke vrede. En dat vinden zo velen nog steeds bij hem.

Spontaan komen mensen in zijn kapel tot gebed. Terwijl hun dat elders misschien niet eens zo goed lukt. De vertrouwdheid met deze heilige mens overwint ineens alle remmingen. Het hart vindt alsvanzelf zijn taal. Zeker als het vol is van dat grote vertrouwen.

In de nabijheid van deze heilige wordt de goedheid van God ervaren. Die goedheid heeft een gezicht gekregen. Want deze heilige was ervan doorstraald. Hij heeft Christus consequent nagevolgd: Christus, Gods menslievendheid in persoon.

Elke tijd ontvangt zo de heilige die deze tijd nodig heeft. De heiligverklaring van Pater Karel Houben is een geschenk uit de hemel voor de Kerk, de samenleving waarin wij nu leven. Iemand die ons de weg wijst naar God. Iemand die dichtbij God staat. Een voorspreker die ons eigen Godsvertrouwen kan versterken. Onze Kerk, onze samenleving hebben behoefte aan dergelijke voorbeelden! Concrete modellen zijn zij van gaaf christelijk leven!

Heiligheid is namelijk niet slechts een ideaal voor enkele bevoorrechten, uit een verre verleden tijd. "Wees heilig want Ik ben heilig" (Lev.11,45) Dit woord van God heeft niets aan actualiteit ingeboet. Integendeel, juist in onze geestelijk zo dorre tijd hebben wij - misschien meer dan ooit - heilige mensen nodig. Mannen en vrouwen die met heel hun leven willen getuigen van Christus' evangelie. Mensen die, zoals pater Karel, God en hun naasten totaal en radicaal zijn toegewijd.

Onze heilige roept daarom ieder van ons vandaag toe: 'Heiligheid is geen ver, geen afstandelijk ideaal. Volg Jezus consequent na, en je bent al op weg naar heiligheid!' Of om woorden van paus Benedictus te citeren: "Ook nu kan en zal de toekomst van de Kerk enkel afhangen van degenen die leven uit een diepe overtuiging en de zuivere volheid van hun geloof... Laten wij het positief stellen: de toekomst van de Kerk zal ook ditmaal, zoals altijd, bepaald worden door de heiligen...Door mensen die meer kunnen zien dan anderen omdat hun horizon verder reikt dan het hier en nu" (Joseph Ratzinger, Geloof en toekomst, München 1979, 102).

Het getuigenis van Pater Karel kan ons bezieling schenken - nodig om iets van dat ideaal van heiligheid ook in eigen leven te verwezenlijken. Tot opbouw van de Kerk van de toekomst. Die een "verinnerlijkte Kerk" zal zijn. Zoals de paus het in diezelfde context noemt. Een Kerk levend uit Gods woord, het vleesgeworden Woord dat Christus is.

Want de Heer blijft zijn Woord zaaien in deze wereld. En Hij geeft er ook in onze tijd zijn groeikracht aan. Vruchten van geloof en liefde wil Hij oogsten. Met behulp van ons allen als zijn arbeiders. Die arbeiders zijn er nodig. Heilige mensen zoals Pater Karel. Priesters, diakens, religieuzen, overtuigde actieve gelovigen. Een beroep wil ik vooral doen op de jongeren. Aarzel niet je in dienst te stellen van Christus. En van zijn Kerk!

"Vraagt daarom de Heer arbeiders te sturen om te oogsten". Vraagt dat. Bidt er vurig om. Op voorspraak van de heilige Pater Karel van Sint Andries. Amen.